دنیا به آخر می رسه یه روزی

تو آتیش خاطره هات می سوزی

دستت به هیچ جای گذشته بند نیس

دیگه صدات واسه کسی بلند نیس

تو زندگی ت جای هزار شکسته

انگار یکی همه درا رو بسته

تموم زندگی ت فقط یه جاده س

هر چی میری،نمی رسی...بی فایده س

شب و روزت یکی شدن انگاری

تو حتی از خودت گلایه داری

تو چشم آدما خودت رو دیدی

دنبال یه قیافه ی جدیدی

قیافه ای که خنده رو بشناسه

گریه براش یه چیز ناشناسه

بمون تو خنده هات...نفس تازه کن

قد ِ غم و شادی رو اندازه کن